Diversen

Tuinbericht van Annemarie (21)

Tuinieren in Westerwolde 
De krant van vandaag, 29 maart, heeft
het over de snoeiplannen van het Kabinet.
Zijn ze daar niet een beetje laat mee?
Plannen maken om te snoeien doe je in
de winter, toch? En dan in het voorjaar,
als de vorst uit de grond is, doorpakken.

Misschien moeten al die geleerde koppen
eerst maar eens naar de land- en tuin-
bouwschool. Kunnen ze leren hoe natuur-
wetten werken. Of we sturen ze gewoon
een jaartje aan het werk in het Westland
om te leren dat praatjes geen gaatjes vullen. Niks moeilijk overleg. Zorg voor een
gezonde leefomgeving, hou de vijand op afstand en de rest is een kwestie van lief
zijn voor datgene wat aan je zorgen is toevertrouwd.

Planten die de hele winter onder de grond gezeten hebben beginnen gelukkig uit
zichzelf wel weer te groeien. Temperatuur omhoog, zonnetje erbij en de boel schiet
uit de grond. Ik zie het jaar in jaar uit voor mijn ogen gebeuren. Was de tuin drie
weken geleden nog een kale boel, nu komt er iedere dag meer kleur en vorm in.
Bloesem en jong groen aan de bomen, narcissen in alle soorten en maten, witte en
blauwe bloemetjes aan fijne steeltjes...

Ik geniet als ik ergens op een donkere plek onder de bomen in het bos ineens een
veld met bloemen ontdek. Bosanemonen, krokussen, sneeuwroem? Hoe het alle-
maal heet hoef ik niet zo nodig te weten. Ik snuif de lucht op en ruik de lente.
Vogels vliegen heen en weer met takjes, droog mos en pluisjes. Die hebben de
voorjaarsschoonmaak al achter de rug en zijn druk bezig met de herinrichting
van hun woning. Die pluizen zouden ze wel eens kunnen weghalen van de sigaren
die hier ergens in de buurt aan de slootkant staan. Beetje wind en ze ontdoen zich
van hun jasje. Een uurtje later staat er een frisse bruine sigaar die straks bijna
niet meer te zien is vanwege de hoge, brede rietkraag langs de oever. Nu is het
hele proces nog te volgen en verbaas ik me erover dat het er zoveel zijn.

Verbaasd ben ik ook dat de Camelia in onze tuin de toch behoorlijk strenge winter
heeft overleefd. Temperaturen van bijna twintig graden onder nul en geen sneeuw
om de warmte een beetje vast te houden. Hoe doet ze dat? Nog een paar mooie
dagen en we zullen de eerste bloemen zien verschijnen. De knoppen staan op
springen. Een magnolia staat al vol in de bloei. De Prunus Nigra is druk bezig haar
roze bloesem uit te vouwen en terwijl ik dit stukje schrijf hebben de kale takken
van de Japanse Kers voor mijn raam ineens bloemetjes en groene blaadjes ge-
kregen. Bij zoveel moois steken de bakjes met violen en primula’s bij de super-
markt maar mager af. Sinds ik hier woon kunnen ze me nauwelijks meer bekoren.

En dan is het nog niet eens april. Volgens mij moeten we de rijmpjes uit groot-
moeders tijd hoognodig aanpassen. Maart roert zijn staart…Aprilletje zoet geeft nog
wel eens een witte hoed...? Dat moet wel erg lang geleden zijn. Ik kan het me vaag
herinneren maar ben dan ook van de generatie van na de wereldoorlog, de tweede
wel te verstaan. Misschien kunnen de dames en heren in Den Haag er eens mee
aan de slag? Houdt ze van de straat en ondertussen kunnen ze geen maatregelen
nemen die onze samenleving nog meer schade berokkenen. En dan blijf ik wel
gewoon lekker tuinieren hier in Westerwolde. 

Annemarie van der Hoeven

(foto's Herman van Weert) 

Naar boven