Diversen

Tuinbericht van Annemarie (32)

Tuinieren in Westerwolde
Vroeg ik me gisteren nog af of het al voor-
jaar werd, vanmorgen was het sneeuw-
schuiven geblazen. Gelukkig kreeg ik hulp
van een buurjongetje dat, zo bleek, daarin
meer ervaren was dan ik. In een mum van
tijd hadden we samen het voetpad voor het
huis schoon. En toen hebben we mijn oprit 
ook nog maar even meegenomen. Ja, dat
kan gebeuren in februari. Zo zie je dikke
knoppen aan de bomen en een dag later is
alles weer bedekt met een laag sneeuw. Nou
ja, dat voorjaar gaat er heus wel komen.


Ik ben in ieder geval al volop in de stemming en mijn favoriete supermarkt ook. Be-
halve met de noodzakelijke boodschappen kwam ik deze week thuis met een bak vol narcissenbollen en twee bossen tulpen. Dat was trouwens op een dag die helemaal vrolijk en zonnig verliep. Het begon meteen na het ontbijt. Ik had de afwas in een teiltje onder het aanrecht verstopt en toen ik weer overeind kwam werd ik verrast door een  prachtige berkenboom. Die staat er al wat jaartjes maar nu zag ik hem op een wel heel speciale manier: in de granieten bak in het aanrecht. Cadeautje toch? En daar bleef het niet bij. Nadat ik de boodschappen had uitgeladen keek ik nog even of er post was. En jawel. In de drie kwartier die ik van huis was, had de postbode zich gemeld met een pakje. Zal je altijd zien: ben je de hele dag thuis en dan zoekt ie net dat ene uurtje uit om bij mij iets af te leveren.

Enfin, ik dus met een briefje naar de buurvrouw. Die was helemaal niet zo blij want die had de griep en net man en kinderen de deur uitgewerkt zodat ze daarmee even in bed kon kruipen en nu werd ze al voor de tweede keer gestoord. Tja, als ik dat geweten had dan had ik voor haar natuurlijk ook wel een bos tulpen meegebracht. Maar goed, ze had een behoorlijk groot pakket voor me klaar staan. Surprise, want ik had niks besteld.

Een half uur ben ik bezig geweest om dit cadeautje uit te pakken. Had ik eindelijk de grote doos bevrijd van plakband en van die ellendige plastic touwtjes die alle kanten op gaan als je er een bosje van wil maken, bleek er nog een doos in te zitten. Kleiner weliswaar maar ook weer goed dichtgeplakt. En daar kwam dan tenslotte een echte cadeaudoos uit tevoorschijn. Alleen die doos was al genoeg om blij van te worden ware het niet dat ook die aan alle kanten voorzien was van plakband. Voorzichtig, om hem  niet te beschadigen, sneed ik me door deze barrière heen. Onder het deksel zaten zes kommen en schotels opgeborgen. Stevig vastgezet met, jawel, doorzichtig tape. Welkomstgeschenk voor mij van Groei&Bloei. Voorlopig heb ik ze een plekje gegeven in mijn nieuwe boekenkast. Ze zijn zó mooi en ze passen ook zó leuk bij dat boekje dat ik er net de vorige dag in gelegd had… Af en toe ga ik even kijken of ze er nog zijn. De foto liet ik enthousiast zien aan een goede vriendin die ze prompt ook wilde hebben en nu dus aangemeld is als nieuw lid, ook van afdeling Stadskanaal.

Wat hadden we verder nog de afgelopen
maand? Oh ja, carnaval. Verwacht je niet
hè, in Groningen. Zestig wagens en veertig
loopgroepen! Volgens kenners niet hele-
maal zoals het hoort want de deelnemers
waren herkenbaar. Maar vrolijk waren ze
wel. Vanaf 11 november zijn ze er druk
mee geweest. Tja, die hadden dus ook
geen tijd om te tuinieren, hier in Wester-
wolde.

Annemarie van der Hoeven

Naar boven