Diversen

Tuinbericht van Annemarie (38)

Tuinieren in Westerwolde
Dagelijks vallen er appels uit de boom in mijn tuin. Pissebedden zijn er als de kippen bij om zich naar binnen te werken. Nooit geweten dat zo’n klein beest in staat is zoveel schade aan een appel te berokkenen. Met een beetje geluk blijft er voor consumptie een half exemplaar over. Tenzij het me lukt om de appels uit de boom te halen voordat ze worden aangevreten. 

En daar heb ik dus een probleem: ik heb nooit geleerd om in bomen te klimmen en om daar nu als 60plusser mee te beginnen... Een ladder is ook geen optie. Die zou ik dan eerst moeten aanschaffen of lenen en om het huis heen moeten sjouwen, vervolgens een stabiele plek moeten zoeken op een strategisch punt en dan gaan schudden. Eerlijk gezegd vind ik het wel erg veel werk voor een appel. Ik ben ook helemaal geen appeleter. Appeltaart is een ander verhaal. Lekker met slagroom. Maar de appels uit mijn boom zijn van een verkeerd merk en zelfs al zouden ze geschikt zijn, hoeveel taarten moet je bakken om zo’n oogst te verwerken? Er hangen nog minstens twintig appels in diverse formaten aan de takken. Invriezen? Dan zou ik eerst een bakvorm en vervolgens ook een vrieskist moeten aanschaffen want meer dan een halve taart kan ik niet kwijt tussen alles wat ik bewaar in de lades van het kastje dat ik nu heb staan. Nee, dit jaar laat ik ze maar gewoon vallen als ze daar rijp voor zijn en van de restanten kook ik wel appelmoes. Hebben de pissebedden ook weer eens een meevallertje.

Een vergelijkbaar dilemma krijg ik straks met de druiven. Het belooft een rijke oogst
te worden. Grofweg tel ik wel vijftig trossen. En ze beginnen al te kleuren... Druivensap? Eh... lege flessen sparen! Maar ik drink hoofdzakelijk water uit de kraan... Ik voorzie een tafeltje langs de kant van de weg. Doet iedereen hier. Je kan het zo gek niet opnoemen of het wordt wel aangeboden: aardappelen, bieten, komkommers, aubergines, courgettes, tomaten, aardbeien... Pech voor de supermarkten, goed voor de prijsbewuste en milieu-
vriendelijke consument. Trouwens, ook overbodige huisraad wordt hier aan de straat gezet met een bordje TE KOOP erbij. Dat is het voordeel van lintbebouwing: negentig procent van de huizen ligt langs de doorgaande weg. Het kan dus zomaar gebeuren dat de auto voor je ineens vol in de remmen gaat, de berm inschiet en jou in het beste geval nog even vriendelijk toeknikt. ’t Is maar dat je weet.

Mooi varend corso hadden jullie trouwens weer
dit jaar! Alle dagen warm en droog en het lijkt
wel of die boten ieder jaar mooier worden. Ik
heb me moeten behelpen met de samenvatting
op TV-West en met een enkel schip dat hier
ineens door het kanaal kwam. Bijna was ik te
laat om er een foto van te maken. Jammer wel
dat het vaarseizoen op haar eind loopt. Dagelijks
gingen hier, volgens de krant dan, wel veertig
pleziervaartuigen door de sluizen. Prachtig om
te zien hoeveel makke schepen er in een sluis
passen. En de onervaren schippers haal je er
ook onmiddellijk tussenuit: rode hoofden, zweet-
plekken op het shirt, gesnauw tegen de partner die haar - meestal is het een vrouw -
best doet om de stootkussens op de juiste plek te hangen…

Ik overweeg om volgend jaar een visvergunning aan te vragen. Tuinstoeltje mee, hengeltje in het water en dan maar genieten van al dat gedoe op het water. Maar ja, wie moet er dan tuinieren, hier in Westerwolde?

Annemarie van der Hoeven

Naar boven