Diversen

Tuinbericht van Annemarie (39)

Tuinieren in Westerwolde
Onlangs kreeg ik een prachtig uitgevoerde kopie van een vakantieplakboek uit 1958. Je weet wel, zo’n ringbandalbum van de Hema waar dan de vakantiefoto’s ingeplakt werden. Als je geluk hebt, is daar ook iets bijgeschreven. Ik heb geluk: mijn vader heeft in dat plakboek de belevenissen van dag tot dag opgeschreven. Op zondag 22 juni, de dag dat hij 33 jaar werd, maakte hij met zijn oudste dochter in de ochtend een verkenningstocht. Hij schrijft: “We wandelden de Rozendaalseweg op en sloegen het eerste bospaadje rechts in, dat ons met een stevige klim op de top van een heuvel bracht, vanwaar je een wondermooi uitzicht had. Kijkend over de Rozendaalse bossen ontrolde zich- zou de dichter zeggen- werkelijk als een zilver lint de IJssel, zich slingerend door het vlakke Betuweland met heel in de verte, als een muur, de donkere contouren van de bossen uit het zuiden! Annemarie, die dit voor de eerste keer bewust zag, stond even sprakeloos, maar zei toen: ‘Pa, ik wist niet dat de wereld zo mooi kon zijn,’ waarna ik weer sprakeloos was.”

Nu, ruim vijfenvijftig jaar later, kan ik precies zo reageren bij het zien van een mooi uitzicht. En wil ik, net als toen, ook anderen daarvan laten meegenieten. In het dagboek staat namelijk dat we er, na het middageten, met het hele gezin op uittrokken: “De route stond al vast, want Annemarie moest natuurlijk laten zien waar we vanmorgen met z’n tweeën geweest waren.” Grappig om te zien dat die behoefte door de jaren heen niet verdwenen is. Mijn verwondering, over hoe mooi het hier in Westerwolde is, heb ik neergelegd in drie boeken die inmiddels een heuse trilogie vormen. En ook in deze columns probeer ik jullie te laten meegenieten. 

De herfst is hier één groot feest. De bossen beginnen voorzichtig te kleuren, de eerste reuzenpaddestoelen zijn al gesignaleerd. Traditiegetrouw wordt de zomer afgesloten met een jaarmarkt. Hier in het dorp gebeurt dat op de laatste zaterdag van september met een grote kramenmarkt, muziek en spelen voor de kinderen. Meestal is het dan, net zoals dit jaar, nog prachtig weer: zonnig en warm. Op de markt waren groenten van het seizoen te koop en pompoenen en mensen in de meest vreemde vormen en afmetingen te bewonderen.

In mijn tuin genieten de druiven van de laatste
paar droge en warme dagen. Prachtig… gewoon
zonde om ze te oogsten maar ik zal er toch werk
van moeten maken. Op de velden staat nog maïs
en zijn de meeste aardappels gerooid. Mensen
van Het Waterschap Hunze en Aa’s werken al
maanden aan een betere doorstroming van de
Molen Aa.

Mijn achtertuin grenst aan die Molen Aa en daar
waar nu nog een droge greppel ligt zal binnenkort
het water stromen. Hoeveel geluk kan een mens
hebben? Het gebied wordt er nog aantrekkelijker
door.

Natuurliefhebbers weten het dan ook wel te vinden. Ook aanstaande pensionado’s uit
de Randstad komen zich voorzichtig oriënteren. Handig nu het water daar zo snel stijgt. Hier ben je redelijk zeker van droge voeten. En... het is heerlijk tuinieren in Wester-
wolde.

Annemarie van der Hoeven

Naar boven