Diversen

Meta's Tuintobberijen (6)

November
Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

Hierna schreef Bloem nog meer versregels
vol herfstige ellende, maar daar zit je vast
niet op te wachten. Je wilt een opbeurend
stukje lezen. Wat zal ik er eens van maken?

Het regende in oktober al meer dan een droef hart aankan. Laat staan onze tuin. Hier
in ons Zuid-Hollandse dorpje aan de kust viel op één dag meer nattigheid dan normaal
in de hele maand. Pompen van waterschap en brandweer gromden en bromden om de
wateroverlast weg te werken. En dat bracht ons op het idee hoe onze hoogstpersoon-
lijke wateroverlast te bestrijden.

Voor het eerst in ons bestaan als vijverbezitters begon ons poeltje namelijk ernstig
buiten zijn oevers te treden. Normaal gesproken pompen wij regelmatig water uit de
singel de tuin in om de planten water te geven. Maar dit was dus abnormaal. Tijd om
de zaken omgekeerd aan te pakken. Pomp in de vijver en afwateren naar de singel.
Dat leek een beetje op verplaatsing van het probleem want die singel klotste ook al
behoorlijk boven de beschoeiing, maar dat werd door professionele waterstaatkundi-
gen succesvol aangepakt.

Wat een toestanden. En hoe blijft een tuin achter
na zo’n zondvloed? Ik weet niet hoe het bij jullie
is, maar hier: kledderig en klodderig. De bloemen
van de herfstanemonen zijn weggeregend. De pas
nog zo mooi gekleurde boomblaadjes liggen nu als
kleverige klonten op het zompige grasveldje. Zelfs
de sedum ‘Herbstfreude’ lijkt zijn naam vergeten en
ziet er onder zijn donkere bloemschermen triest en
treurig uit. Alleen de Cimicifuga trekt zich nergens
iets van aan. Als lichtvoetige elfjes dansen haar
helderwitte bloemetjes boven de verzopen buur-
planten. Toch nog een lichtpuntje in de duisternis.
En dat kunnen we wel gebruiken.

Want de donkere maanden komen er weer aan en
hoe slaan we ons daar doorheen? Door reikhalzend
uit te kijken naar het voorjaar. Door plannen te
maken en voorpret te hebben. En waarmee kun je dat het beste doen in november? Uiteraard: met bollen! Hebben jullie ze er al in zitten? Ik nog niet. Dat is niks bijzonders, ik kom nooit toe aan bollen. In het voorjaar zie ik ze overal om me heen groeien en bloeien en maak ik steevast plannen voor een minikeukenhofje. In de zomer smelt dat plan op een of andere manier weg uit mijn brein. In het vroege najaar, als de bollenpakketten in de schappen verschijnen, denk ik altijd: nee, nee, nee, het is nog géén herfst, écht niet. En als het dan november is, zitten we altijd met die zuigende, kleffe klei. Hoe krijg je ze daar ingestampt? Maar als je je dromen waar wilt maken, moet je je niet van de wijs laten brengen door praktische bezwaren. Dus dit jaar gaan hier bollen de grond in, al moet ik ze er met een hamer intimmeren.

Meta Snijders

Naar boven

meer
24
May
Natuurlijk zaaien: Aquilegia ‘Nora Barlow’
23
May
Bericht uit Singapore