Diversen

Meta's Tuintobberijen (8)

Tuintwisten
Enkele jaren geleden kreeg ik van een vriendin een opmerkelijk bericht. Ze had vrede gesloten met de buurvrouw. Hè, die van de razende ruzie over de strook grond naast jullie huis? Ja, die dus. Buurvrouw – negentig jaar oud – had op Kerstavond aangebeld. Ze was al dat oorlogsgedoe in de wereld beu. Ze ging er iets aan doen, om te beginnen in haar eigen tuin. Dat wil zeggen, ze leefde in de veronderstelling dat het háár tuin was. Volgens de kadastrale gegevens was het lapje grond toch heus eigendom van mijn vriendin. Maar goed, de oude dame stelde voor het conflict voor eens en voor altijd de wereld uit te helpen en wilde de strook grond graag ‘schenken’. Nu konden ze als vreedzame buren het nieuwe jaar in.

Over territoria wordt heel wat afgestreden. Niet alleen op wereldniveau, maar gewoon dichtbij huis, over erfafscheidingen en overhangende struiken. Probeer maar eens op een verjaardag; hier kan iedereen moeiteloos over meepraten. Er wordt echter nog een andere strijd gevoerd. Deze speelt zich meer af in het verborgene: de strijd bínnen het tuinhek. Inderdaad: de echtelijke tuintwist.

Ik zal even schetsen hoe het bij ons thuis zit,
dan weet u dat meteen. Ik ben van de ad-hoc
opwellingen. Als ik weer eens wat heb rondge-
neusd op de website van Gardeners World,
dan borrel ik over van inspiratie. Natuurlijk,
dat is het! Op de schop met die rommelige
hoek bij de schuur. ‘A big plant in a small space
makes a great impact’, lispel ik vanachter mijn
laptop. En ja, die plant met ‘cheerful, shaggy
yellow flowers’, die wil ik ook en wel nú. Dan is
de beurt aan mijn echtgenoot. Na een vluchtige
blik op het scherm mompelt hij dat deze plant
absoluut niet bestand is tegen de zeestormen
die hier woeden. En dan nog eens wat: yellow?
Wat is dat nou? Onlangs overwoog ik toch de
gulden roede weg te doen, omdat ik genoeg had van geel? Ja hoor eens, als iemand
niet aanvoelt dat cheerful shaggy yellow iets heel anders is dan gewoon geel, laat dan
maar... Dit type rolverdeling dus.

Inmiddels heb ik in de loop van ons Groei en Bloei-
lidmaatschap een oog – en oor – ontwikkeld voor
echtelijke rolpatronen. Goed opletten op ruildagen
en in tuincentra, dan voel je moeiteloos aan waar
het schuurt tussen de tuinierende partners. Zíj
kijkt begerig naar een waterlelie. Ja, een vijver, dat
zou ze ook wel willen... Maar híj vindt dat te bewer-
kelijk. Híj wil ruimte tussen de planten, zodat hij
lekker kan schoffelen. Zíj wil liever onkruid weren
door middel van bodembedekkers. Zo heb ik allerlei
tegenstrijdige opvattingen ontdekt, die vaak ken-
merkend zijn voor het betreffende stel.

Daarnaast tekenen zich ook algemene scheidslijnen
af tussen de seksen. Snoeien kent bijvoorbeeld een
mannelijke en een vrouwelijke variant. De dames
zijn voorzichtig en bedachtzaam. De heren gaan
voor de rigoureuze aanpak; áls ze het doen, dan
meteen flink de beuk erin.

Onschuldige strubbelingen? Pas op, het kan behoor-
lijk escaleren! Ik wens u een vreedzaam tuinjaar.

Meta Snijders

Naar boven

meer
24
May
Natuurlijk zaaien: Aquilegia ‘Nora Barlow’
23
May
Bericht uit Singapore