Diversen

Meta's Tuintobberijen (13)

Andere mensen

Er zijn mensen die hebben geen planten maar plantencollecties. Ooit hoorde ik van iemand die achthonderd soorten hosta’s in zijn tuin heeft. Echt waar, die mensen bestaan! En ik zou al zo blij zijn met een stuk of drie soorten. Maar ja, wij hebben dus slakken. Naar aanleiding van mijn klaagzang over deze slijmjurken werd ik door behulpzame types gewezen op het bestaan van diervriendelijke gifkorrels. Diervriendelijk! Dat moet je nog maar eens gaan uitleggen aan die slakken. Hebben ze dan soms minder rechten dan hosta’s? Over dat soort kwesties ga ik piekeren als er gif in het spel komt...

Terug van de dieren naar de mensen en hun planten. Je hebt ook mensen, die hebben niet zomaar planten, maar subtiele plantencombinaties. Kijk in een willekeurig nummer van G&B, dan zie je ze vast. Die artikelen maken me altijd ongezond nieuwsgierig. Hoe werkt dat dan? Hebben ze geen lieve vrienden die met een plant aankomen waar je al van griezelt als ze nog maar bij het tuinhek staan? Die niet dood gaat, ook niet op een winderige, tochtige plek? Gooien zij zo’n cadeau plompverloren op de composthoop? Harteloos! Ja, zo kan ik ook een mooie tuin aanleggen.

Nee, dan bij ons. Neem die knalgele bloem – sorry kenners,
geen naam bekend –  nog uit de tuin van ons eerste huis.
Die hebben we bij verhuizingen steeds moeizaam meege-
sjouwd, want ooit was het de trots van ons stadstuintje. Nu
staat ze wat misplaatst fleurig te wezen, maar doe haar maar
eens weg. Hetpoint of no return lijkt ons inmiddels ruimschoots
gepasseerd. Of de floxen, nog uit de tuin van mijn oma. Ze
zijn akelig dun en sprietig en volgens mij heten die vlekken op
de bladeren meeldauw. Maar ze moeten blijven, want als ik
eraan ruik, ben ik ineens weer vijf jaar oud en dat heb ik bij
geen enkele andere plant. 

Verder hebben we last van harde wind, felle zon en zware zeeklei. Ik lees over anderen, die dan windschermen opkweken, lommerrijke vegetatie aanleggen en hun klei verarmen. Je hebt dus mensen, die dat voor elkaar krijgen. Bij ons waaien dingen weg, om of dood, ze verdrogen en/of verschroeien. En je kunt van alles aan die klei toevoegen, heus dat doen wij ook wel, maar dat spoelt gewoon weg richting aardkern. Tuinieren is voor ons een chic woord voor worstelen met plakkerige boetseerklei.

Je hebt ook mensen, die plaatsen kunstwerken in hun tuin. Dat tilt het geheel naar een heel ander niveau, dat zie je zo. Nu hadden we al een tijdje drie Afrikaanse maskers in huis. Op een dag dacht ik, weet je wat, ik hang ze buiten, aan het schuurtje. Dat tilt meteen onze tuin drie niveau’s hoger. Het totaalbeeld knapte er behoorlijk van op, vond ik zelf. Totdat een vriendin kwam theedrinken. ‘Hee, geinige dingetjes aan je schuur. Zelf gemaakt?’ Terwijl zij donders goed weet dat ik niets zelf zou kúnnen maken, al zou ik nog zo graag willen. 

Meta Snijders

Naar boven

meer
24
May
Natuurlijk zaaien: Aquilegia ‘Nora Barlow’
23
May
Bericht uit Singapore