Diversen

Meta's Tuintobberijen (18)

Plus- en minkukels                                                             januari 2015

Middelmaat heeft tegenwoordig een slechte naam. We moeten schitteren, uitblinken, aan de top staan. Anders ben je een grauwe muis, of erger nog: een minkukel, een loser. Men spreekt smalend over de zesjescultuur die hier te lande zou heersen. Maar wat is er eigenlijk mis met een zes? Dat het geen zeven is? Wees liever blij dat het geen vijf is!

Op allerlei gebied worden we opgepept om onze ambities naar boven bij te stellen. De teneur is: álles kan. En het lijkt vanzelfsprekend dat je dat álles dan ook daadwerkelijk najaagt. Op ons werk moeten we carrière maken, onze kinderen moeten we verwennen met quality-time en als we gaan sporten, dienen we records te breken. We moeten succesvol en gelukkig zijn, we moeten verre reizen maken, we moeten slank en gezond zijn, we moeten de mooiste films zien en de beste boeken lezen. Dan pas tel je mee. Wie durft het aan om in dit competitieve klimaat met een middelmatig tuintje door het leven te gaan? Tuiniers mogen misschien gemoedelijke types lijken, maar schijn bedriegt. Ook in de tuinwereld ligt competitiedwang op de loer. Velen hebben liever een ‘uniek’ tuinontwerp dan eentje uit een dozijn, men pronkt makkelijker met een ‘exclusieve’ plant dan met een alledaagse en bloemschikkers mogen onder elkaar graag een wedstrijd organiseren. 

Iedereen die daar lol in heeft, moet zich natuurlijk vooral lekker uitleven en ongegeneerd streven naar het hoogst haalbare, maar ik zou hier toch even een lans willen breken voor de niet-ambitieuze tuiniers onder ons. Misschien is voor hen de tuin simpelweg een plek om bij zinnen te komen na weer een dag mee gerend te hebben in de ratrace van het leven. Wat is er voor carrièremakers en vergadertijgers fijner dan in de loop van de avond (eerder niet, want ze hebben natuurlijk geen negen-tot-vijf mentaliteit!) lekker neer te ploffen onder de verwaarloosde appelboom en niks meer te hoeven of te moeten? Laten we niet teveel neerkijken op de lieden met verrommelde borders en onkruid in de perken. Wie weet wat een fantastische resultaten ze boeken op andere terreinen. En we kunnen toch niet allemaal een tien scoren als tuinier? 

We mogen niet te hard oordelen over de grauwe muizen onder de tuiniers. Ze doen geen kwaad. Integendeel, ze zijn zelfs uitermate nuttig. Want wat is een winnaar zonder losers? Dankzij die grauwe muizen blinken uitblinkers juist zo lekker uit. Omdat hún hosta’s aangevreten werden door slakken, lijken die van de buurvrouw puntgaaf. Omdat hún rozenstruiken onder de luis zitten, ogen die van jou zo fleurig. Alleen naast hún vergeelde, bultige grasveldjes vol mos en klaver liggen andermans gazonnetjes er zo strak als een biljartlaken bij.

Dus prijswinnaars van tuinwedstrijden, besef nog maar eens goed: mede dankzij de miezerige tuin van je buren, vielen jullie in de prijzen. In plaats van misprijzen zou dankbaarheid op z’n plaats zijn. Vergeet bij al je tuinambities nooit het oerprincipe van competitie: zonder minkukels geen pluskukels.

Meta Snijders

Naar boven

meer
24
May
Natuurlijk zaaien: Aquilegia ‘Nora Barlow’
23
May
Bericht uit Singapore