Diversen

Tuinbericht van Annemarie (59)

Tuinieren in Westerwolde                                                28 mei 2015

Overal waar ik kijk zie ik rododendrons volop in bloei staan. Ik vermoed dat ze allemaal paardenmest krijgen. Die van mij heeft weliswaar heel veel knoppen maar veel verder dan enkele roodpaarse randjes is hij nog niet gekomen. Op zich is dat al hoopgevend want vorig jaar waren er zelfs geen knoppen. Hij kan het wel want ik heb foto’s van 6 juni 2013 waarop de bloemenpracht minstens zo mooi is als die van mijn overburen nu. Even in de gaten houden want er is natuurlijk een dikke kans dat zij volgende week jaloers zijn omdat mijn rododendron bloeit en die van hen voorlopig een heel jaar niet meer.

De pioenroos die ik vorige herfst van een bevriend dorpsbewoner kreeg is goed aangeslagen en staat naast de voordeur met een air waaruit je kan afleiden dat ie niet van plan is om er weer weg te gaan. Omdat ze nogal vloekte met de roestige plantenzuil ernaast, waarin een sparretje al jaren stond te verkommeren, trok ik op een zonnige zaterdagmorgen mijn blauwe kaplaarzen en gebloemde tuinhandschoenen aan en reed de groenkliko binnen handbereik. Wat er allemaal uit die zuil kwam! Om te beginnen de bodem. Die werd gevolgd door een vracht kleikorrels en potscherven. Toen de uitvoer stagneerde dacht ik even dat het sparretje de resterende ruimte had opgevuld met wortels maar dat bleek niet het geval. Na enig graafwerk kwam er een prachtige, blauw geglazuurde bloempot tevoorschijn. Helaas voorzien van een rode baksteen die met cement in die pot leek te zijn vastgezet. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen de combinatie in de grijze container te gooien. Misschien komt het geheel nog wel eens van pas als er weer een plantenzuil opgevuld moet worden. Vooralsnog heb ik een nieuwe bak gekocht. Van kunststof en iets minder groot maar met een oleander en een rand petunia’s eromheen oogt het al heel wat. Van plezier is de pioenroos in de bloei geschoten.

Kort daarna stond er een man voor de deur die de oprit opnieuw wilde gaan bestraten. Dat was hard nodig want die zag er niet uit! Een dieplader had de boel aan gort gereden bij het plaatsen en weer ophalen van een grote grofvuilcontainer. Inmiddels ook al twee jaar geleden. Wat  vliegt de tijd toch. Maar dat terzijde.
Een week verder en een deel van mijn vakantiegeld armer ligt
de oprit er mooi strak bij, heeft een gammele schutting plaats gemaakt voor een steviger exemplaar en is het overbodige hek dat bij iedere storm dichtsloeg, alsof ik voor een dreigende ramp beschut moest worden, onderweg naar de vuilstort. Het is  
allemaal nog even wennen maar wel inspirerend. Ik overweeg
om binnenkort maar eens een bezoek te brengen aan de locale kwekerij om te zien of de border voor die nieuwe schutting kan worden opgefleurd met een paar andere planten dan digitalis. Ondertussen heb ik alvast een paar uit zaad opgekweekte klimmers aan de voet van het klimrek geplaatst. Cadeautje van Groei&Bloei. Beter is het misschien nog om de komende maanden eerst eens wat inspiratie te gaan opdoen tijdens alle tuin- en kunst evenementen die hier plaats vinden. Het eerste hadden we afgelopen weekend. Tijdens de Pinksterdagen bezochten zo’n vijfhonderd mensen uit de regio vijf ateliers die op fietsafstand van elkaar zijn gelegen. En voor de liefhebbers van tuinen was er ook genoeg te zien. Ik was erg gecharmeerd van een prachtig bloemstuk in de tuin van Hilde Trip (www.hildetrip.com) en uiteraard ook wel een beetje trots op het feit dat ‘mijn sorbet’ een plekje had gekregen tussen het werk van de leerlingen van Monique Blaak (www.moniqueblaak.nl). Ja, er wordt niet alleen maar getuinierd, hier in Westerwolde.

Annemarie van der Hoeven

Naar boven