Diversen

Tuinbericht van Annemarie (64)

Tuinieren in Westerwolde                                                                            30 oktober 2015

De wereld om mij heen kleurt in hoog tempo goud. Eindelijk heeft de zon zich door de bewolking en de mist van de afgelopen dagen heen weten te werken. Wat een feest. En dan te bedenken dat ik ooit een hekel had aan de herfst. Als het even kon nam ik eind september de benen. Spanje en Portugal stonden altijd hoog op mijn verlanglijst. Nu pieker ik er niet over om weg te gaan. Alleen al het idee dat ik koffers moet gaan pakken en dat heerlijke huis hier zou moeten verruilen voor een steriele hotelkamer…

Toch was er vandaag een moment dat ik bijna verleid werd. Dat gebeurde toen er via Facebook een animatie voorbijkwam waarin de Sagrada Familia versneld werd afgebouwd. Ach, zoete herinnering aan al die keren dat ik aan de voet van deze kathedraal in aanbouw stond en me verwonderde over het doorzettingsvermogen van de mensen die het op zich genomen hebben om de plannen van de Spaanse architect Gaudi te verwezenlijken. Ik ben echt een fan en hoop dat ik lang genoeg zal leven om dit schitterende bouwwerk nog een keer in volle glorie ter plekke te mogen zien. Het filmpje herinnerde me aan het beeld van een kathedraal die ik vorige week uit de mist zag opdoemen. De foto haalt het niet bij de werkelijkheid maar hij gaat hier toch bij. Al was het maar om te laten zien waar de inspiratie van de kathedralenbouwers vandaan komt.

Hoe aantrekkelijk het idee ook is om een paar dagen naar Barcelona te gaan, ik heb er niets eens tijd voor. Samen met zesentwintig andere vrouwen (Wichter) ben ik druk aan het oefenen om volgende week zondag een prachtig concert te geven in het enige hotel hier ter plekke. Op straffe van uitsluiting mogen we geen repetitie missen. En dat wil ik ook niet want het is veel te leuk. We brengen onder andere ‘Gabriellas sang’, een prachtig lied in het Zweeds waarvan de laatste zin in de vertaling luidt: Ik wil voelen dat ik mijn leven geleefd heb zoals ik wil. Reken maar dat dit vol overtuiging uit al die kelen komt! Verder staat er een Oleander te trappelen om naar binnen te mogen, liggen er een berg bloembollen te wachten om in de grond gestopt te worden, wordt er van me verwacht dat ik een stilleven met  fruit laat zien bij de komende schilderles en moest deze column nog geschreven worden. Voor de tuinklussen heb ik vandaag de noodzakelijke spullen in huis gehaald. Ik ga er vanuit dat oktober op de valreep nog een dag gaat geven waarop het een plezier is om buiten te zijn en dat die klusjes dan in een handomdraai gepiept zijn. Daarna kan ik dan met een gerust hart aan de nieuwe maand beginnen. Een maand waarin er weinig getuinierd, maar hopelijk weer veel genoten gaat worden hier in Westerwolde.

Annemarie van der Hoeven.

Naar boven