Diversen

Tuinbericht van Annemarie (65)

Tuinieren in Westerwolde                                                                      november 2015

Het is zo’n dag waarmee een periode van wisselvallig weer wordt afgesloten. De zon probeert door de hoge bewolking te breken en een glimp op te vangen van het land dat sporen draagt van een overvloed aan regen in de afgelopen weken. Regen die hier vooral in de nachtelijke uren valt. 

Ik weet dat omdat het eerste wat ik zie als ik ’s morgens het gordijn tussen mij en de wereld opentrek een plat dak is. Ik zou er een balkon van kunnen maken en zo, vanuit mijn slaapkamer, bij het licht van de opkomende zon, de dag kunnen beginnen met een meditatie in de buitenlucht. Zou kunnen als het er niet altijd zo nat was. Pas als het drie dagen en nachten niet geregend heeft is het dak droog. Maar deze maand is het dak nog niet droog geweest. En wat er overdag viel was niet de moeite dus moet die regen wel ’s nachts gevallen zijn, toch? Natuurlijk zijn er mensen die het anders ervaren. Gisteren nog, toen ik bij de garage aan de koffietafel zat te wachten tot de winterbanden weer onder mijn auto waren gezet begon de man die iets later aanschoof na een minuut of vijf een gesprek met de woorden: ‘wat een rotweer, hè?’ Ik heb nog steeds niet geleerd om dan met een simpel ‘ja’ te reageren en vervolgens verder te lezen in mijn boek. Het gevolg was wel dat we een interessant gesprek hadden over hoe prettig het is dat het weer zijn (of haar) eigen gang gaat, dat het hier toch een stuk prettiger leven is dan in de Randstad en dat  een eigen bedrijf met acht man personeel mooi is maar ook niet veel groter moet worden omdat het dan moeilijk te handelen is. En dan zeggen ze dat Noorderlingen stug zijn… Ook mijn moeder vertelt me regelmatig dat het bij haar zulk akelig weer is. Tja, het spijt voor iedereen die er last van heeft maar hier zie ik weer voldoende blauw in de lucht verschijnen om er wel twintig spijkerbroeken van te maken en dat is, zoals mijn moeder mij vroeger vertelde, een teken dat het verder vandaag droog blijft.

In mijn beleving was het de afgelopen maand, op een paar uitzonderingen na, prima herfstweer: beetje wisselvallig maar zeker niet koud. Wel begon de maand mistig. Ik herinner het me omdat ik die zondag met een vriendin op stap was. In het Veenkoloniaal museum in Veendam bezochten we een expositie met werk van Anne Lamfers. Onderweg werden we verrast door de mist. Waarschijnlijk zouden we niet zijn gegaan als het al zo mistig was geweest voordat we vertrokken, en dan zouden we heel veel moois gemist hebben, maar het was net zulk mooi weer als de dag ervoor. Toen vulde ik de groenbak met herfstbladeren en stopte bollen in de grond. Op de zondag dat de Westerwoldse Wichter een concert gaven was het zonnig en toen ik halverwege de maand met een paar andere kunstliefhebsters in het Rijksmuseum Twenthe in Enschede een bezoek bracht aan de expo met werk van William Turner begon het pas te regenen toen we al bijna weer thuis waren. Nee, mij hoor je niet klagen. Ik geniet van de lange avonden, schilder wat, lees veel en als ik behoefte heb aan een frisse neus dan veeg ik wat blad op een hoop achterin de tuin. Er moet zo af en toe ook getuinierd worden, hier in Westerwolde, toch?

Annemarie van der Hoeven

Naar boven