Diversen

Tuinbericht van Annemarie (66)

Tuinieren in Westerwolde                                                                         18 december 2015

Nog een week en dan is de Kerstnacht al weer achter de rug. Hier binnen is het knus met een fraaie kerstboom, een kerststal en allerlei kleine versierselen die door de jaren heen in mijn bezit geraakt zijn. Wat ik zo mooi vind zijn de herinneringen die eraan kleven. Herinneringen aan kerstvieringen met en zonder familie, in verschillende samenstellingen en op verschillende plaatsen, en altijd overgoten met een saus van verwachtingsvolle spanning. Alsof er iets moois te gebeuren stond, iets… 

In de tuin is de tafel feestelijk gedekt. Een kleurige zadentaart staat uitnodigend te wachten op hongerige vogeltjes. De familie Koolmees heeft Papa aangewezen om op onderzoek uit te gaan. Heel voorzichtig, steeds achteromkijkend, neemt hij een paar hapjes van het gebodene. Dan gaat hij snel terug om verslag te doen. Ik ben bang dat het aanbod zijn goedkeuring niet heeft verdiend want de hele familie is vertrokken. Waarschijnlijk naar een echt vogelrestaurant. Een restaurant waar geen water blijft staan in de schaal waarop de taart is opgemaakt. Eens kijken of ik dat foutje nog kan herstellen. Aan de andere kant is het ook wel prettig dat ik nog even kan genieten van de aanblik van een ongeschonden taart: hij was niet goedkoop! Ik kocht hem op een kleine kerstmarkt die in een naburig dorp georganiseerd werd voor een kerkje dat overeind gehouden wordt door de inzet van omwonenden en ‘vrienden van’. Ook het kerststuk dat dit jaar mijn schoorsteenmantel siert komt er vandaan. En een zak met ter plekke gebakken kniepertjes. Alleen zijn die al op.

In de garage staat mijn auto te blinken. Dankzij de wasstraat. Ja, ook dat hoort erbij hè, met deze dagen. Je gaat niet met een vieze auto op kerstvisite. Verder heb ik een stapel leesvoer ingeslagen, is de vriezer gevuld met brood, vlees en vis en liggen er voldoende uien en aardappels in de kelderkast om niet van de honger om te komen als we hier insneeuwen. Niet dat daar erg veel kans op is maar beter mee verlegen dan om verlegen, toch? Met de koorleden hebben we afgelopen week het jaar afgesloten met een etentje. Volgens de dirigent zagen we er zo mogelijk nog mooier uit dan tijdens het concert vorige maand. Gelukkig zongen we tijdens dat concert een stuk beter dan nu. Want of het nu kwam door de wijn of door de kerststress die bij veel dames door de keel gierde, erg zuiver klonken de kerstliederen, die we tussen de gangen door ten gehore brachten, niet. Nou ja, dan hebben we komend jaar ook nog wat te doen, bedenk ik dan maar. De schilderlessen zijn ook doorgeschoven naar het nieuwe jaar. En zo heb ik nu iets van dat vakantiegevoel van vroeger terug: drie weken zonder vast afspraken en/of verplichtingen. Gewoon lekker genieten van nog een paar korte dagen met in het achterhoofd de wetenschap dat de zon volgende week al aan haar terugreis begint. Heerlijk, ik kijk er naar uit.

Al mijn trouwe lezers wens ik hierbij fijne kerstdagen, een spetterde jaarwisseling en voor volgend jaar een goede gezondheid en veel liefde en vrede voor jezelf en allen die je lief zijn. Oh, en uiteraard weer veel tuinplezier. Hier in Westerwolde gaat dat zeker lukken: de datum voor het tuinevenement ‘Westerwolde rijgt’ staat al vast: 17 t/m 26 juni 2016. En voor de liefhebbers van tallships is er Delfsail van 29 juni t/m 3 juli in Delfzijl. Wie wil er nu nog naar het buitenland met zulke prachtige evenementen in Groningen?

Annemarie van der Hoeven

Naar boven